all things grow with LOVE

تنهایی و بی کسی هم اندازه ای دارد

آخه دل من هم خدایی دارد!!!!

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

 تنهايي را دوست دارم زيرا تجربه کردم ...

 تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا ...............................

 زندگي اجبار است...

                     مرگ انتظار است...

                  عشق يک بار است...

                                        فکر تو تکرار است...

            جدائي دشوار است...

    کاش گناهي کنم که مجازاتش تبعيد به قلب تو باشد

آنقدر جنگيدند تا جايزه صلح را گرفتند

مردها مثل چي هستند؟

مردها مثل «مخلوط كن» هستند

در هر خانه يكي از آنها هست ولي نميدانيد به چه درد ميخورد

مردها مثل «آگهي بازرگاني» هستند

حتي يك كلمه از چيزهائي را كه ميگويند نميتوان باور كرد

مردها مثل «كامپيوتر» هستند

كاربري‌شان سخت است و هرگز حافظه‌اي قوي ندارند

مردها مثل «سيمان» هستند

وقتي جائي پهنشان ميكني بايد با كلنگ آنها را از جا بكني

مردها مثل «طالع بيني مجلات» هستند

هميشه به شما ميگويند كه چه بكنيد و معمولاً اشتباه مي‌گويند

مردها مثل «جاي پارك» هستند

خوب‌هايشان قبلا" اشغال شده و آنهائي كه باقي مانده‌اند يا كوچك هستند يا جلوي درب منزل مردم

مردها مثل «پاپ كورن» (ذرت بو داده) هستند

بامزه هستند ولي جاي غذا را نمي‌گيرند

مردها مثل «باران بهاري» هستند

هيچوقت نميدانيد كي مي‌آيند، چقدر ادامه دارد و كي قطع ميشود

مردها مثل «پيكان دست دوم» هستند

ارزان هستند و غير قابل اطمينان

مردها مثل «موز» هستند

هرچه پيرتر ميشوند وارفته‌تر ميشوند

مردها مثل «نوزاد» هستند

در اولين نگاه شيرين و با مزه هستند اما خيلي زود از تميز كردن و مراقبت از آنها خسته مي‌شويد

مثل پرستو كوچ كن:فصلى اما هدفمند،

مثل پروانه بمير:دردناك اما...عاشق

اوج بگیری کوچکتر خواهی شد !!!!!!

دعاي زيبا

BEAUTIFUL PRAYER I asked God to take away my habit.

God said, No.

از خدا خواستم كه عادت را از من بگيرد

خدا گفت: نه،

It is not for me to take away, but for you to give it
up.

اين كار من نيست كه آن را از تو بگيرم بلكه كار توست كه آن را ترك كني

I asked God to make my handicapped child whole.

 God said, No.

از خدا خواستم كه بچه معلول مرا شفا ببخشد

خدا گفت: نه،

His spirit is whole, his body is only temporary

روح او كامل است؛  بدن او تنها چيزي موقتي است

I asked God to grant me patience. God said, No.

از خدا خواستم كه به من صبر عطا فرمايد خدا گفت: نه،

Patience is a byproduct of tribulations; it isn't

granted, it is learned.

صبر در نتيجه رنج و محنت به دست مي آيد؛ عطا شدني نيست بلكه به ذست اوردني است

I asked God to give me happiness. God said, No.

از خدا خواستم كه به من شادي دهد

خدا گفت: نه

I give you blessings; Happiness is up to you

 من به تو بركت ميدهم؛ شادي به خودت بستگي دارد

I asked

God to spare me pain.

God said, No.

از خدا خواستم كه غم را از من دور كند  خدا گفت: نه،

Suffering draws you apart from worldly

cares

and brings you closer to me.

سختي تو را از توجهات دنيايي دور مي كند  و تو را به من نزديكتر ميكند

I asked God to make my

spirit grow. God said, No.

از خدا خواستم كه روح مرا تعالي دهد

خدا گفت: نه

You must grow on your own! , but I will prune you to

make you fruitful.

تو خود بايد بزرگ شوي؛ اما من تو را هرس ميكنم كه بارور شوي

I asked God for all things that I might enjoy life.

God said, No

از خدا درخواست تمام چيزهايي را كه با آنها ميتوانم از زندگي لذت ببرم را كردم

خدا گفت: نه

I will give you life, so that you may enjoy allthings

من به تو زندگي ميدهم؛ تا اينكه تو از همه چيز لذت ببري

I ask God to help me LOVE others, as much as He

loves me.

 خدا درخواست دوست داشتن ديگران را همانطوري كه او مرا دوست دارد كردم

God said...Ahhhh, finally you have the idea.

خدا گفت: آها؛ بالاخره فهميدي

To the world you might be one

person" 

   but to one person you just might

be the world

براي دنيا شما ممكن است يك نفر

 باشيد

اما براي يك نفر شايد يك دنيا باشيد!!!!!

شعر "کوچه" از کتاب ابر و کوچه

بي تو مهتاب شبي باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم

پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

 شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتي از اين عشق حذر کن

لحظه اي چند بر اين آب نظر کن

آب آيينه عشق گذران است

 تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کني چندي از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم                   

سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمناي تو پر زد

 چون کبوتر لب بام تو نشستم
 

تو به سنگ زدي من نرميدم نگسستم
 

بازگفتم که تو صيادي و من آهوي دشتم
 

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
 حذر از عشق ندانم
 

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم
 اشکي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت
اشک در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آيد که دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي دردامن اندوه کشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکني ديگر از آن کوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن کوچه گذشتم

فريدون مشيري

 اگر خوب نباشد بدانيد که

هنوز به نقطه پايان نرسيده است..

شكسپير ميگه :

 زماني كه فكر مي كني توا آسمون 1 ستاره هم نداري

يكي يه گوشه دنيا هست كه واسه ديدنت لحظه

شماري مي كنه

ولتر:

شما ممکن است بتوانيد گلي را زير پا

لگدمال کنيد،

 اما محال است بتوانيد عطر آنرا در فضا

محو سازيد!!!!!!

هرکس نغمه خود خواند و ازصحنه رود

صحنه پیوسته بجاست

 خرم ان نغمه که مردم بسپارند به یاد